SLIMME LEZERS KIEZEN VOOR DE ONAFHANKELIJKE BOEKHANDEL EN ZE HEBBEN DAAR GOEDE REDENEN VOOR

13/09/2017 - De Groene Waterman : Maja Wolny over Zwarte bladeren

Auteur en recensent Joseph Pearce in gesprek met de Belgisch-Poolse schrijfster Maja Wolny over haar roman Zwarte bladeren

Maja Wolny (1976) is een Poolse schrijfster en journaliste. Ze begon haar loopbaan als chef literatuur bij het weekblad Polityka. In 2003 verhuisde ze naar België en werkte er als correspondente, boekhandelaar, museumdirecteur en columniste.

Ze debuteerde als fictieauteur in 2008.  Zwarte bladeren is haar derde roman en de eerste die in het Nederlands verschijnt. Sinds vorig jaar woont ze opnieuw in het Poolse Kazimierz Dolny.

Van haar echtgenoot Marc Peirs verscheen zopas bij uitgeverij Manteau een tweede thriller: Bloedlijn.

Schrijfster Maja Wolny over  Zwarte bladeren:

"Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog was de Pools-Belgische  Julia Pirotte een jonge anti-fasciste en fotografe.  Suzanne Spaak merkte haar talent op en schonk haar een professionele camera.  Met dat toestel reisde Pirotte langs de slagvelden van Europa.

In juli 1946 was ze bij toeval getuige van de grootste massamoord op Joden in het naoorlogse Polen. Poolse burgers slachtten op gruwelijke wijze 42 Joden af.

Het gerucht wou dat de Joden een Poolse jongen hadden vermoord om met zijn bloed nieuwe krachten op te doen na de beproeving van de concentratiekampen. Die feiten speelden zich af in mijn geboortestad, Kielce.

In Zwarte Bladeren meng ik dat historische, feitelijke materiaal  met een fictieve verdwijning van een Poolse tienjarige in het Kielce van nu.

Door te schaatsen van geschiedenis naar heden opper ik de vraag of en hoe mensen vandaag anders reageren op de verdwijningszaak  en de geruchten errond. De geschiedenis is nooit helemaal weg te branden.

Het treft me hoe mijn stad nog altijd niet in het reine is met dat gruwelijke verleden. Oudere mensen zeggen zich niks van de moordpartij te herinneren. Het Joodse kerkhof was jaren lang door de communisten verstopt onder het terrein van een hobbyclub voor modelvliegtuigjes.

Kielce is natuurlijk niet de enige plek waar geesten uit het verleden rondspoken.  Dat is overal ter wereld zo. Mijn boek is een pleidooi tegen het bewuste of onbewuste vergeten. Tegelijkertijd stel ik de vraag naar hoe mensen van nu omgaan met ‘de ander’, de nieuwkomer.

Als tiener liftte ik ooit door het  zuiden van Duitsland. De bestuurder vroeg me van waar in Polen ik vandaan kwam.  Toen ik de naam van mijn geboortestad Kielce uitsprak,  was de chauffeur compleet van de kaart. Bij de eerste afslag stopte hij en zette me boos uit zijn auto. Ik begreep er niets van.

Ook nu roept mijn boek heftige reacties op.  Tijdens auteursavonden in Polen, in recensies en op de sociale media merk ik vaak hoe mensen worstelen om het verleden een plaats te geven, het te koppelen aan vandaag. Dat is een thema  waarover zowat heel Europa zich vandaag terechte vragen stelt.

Ik heb de foto’s van Julia Pirotte van de pogrom teruggevonden.  Haar leven en dat krachtige verhaal uit mijn geboortestad hebben mij in dit boek gezogen.

Ik heb Pirottes  sporen gevolgd in Brussel, Marseille, Warschau, Kielce en in haar geboorteplek Konskowola, een piepklein dorpje in het zuidoosten van Polen.

Ik was zo gefascineerd dat ik mijn job als museumconservator in Koksijde heb opgegeven om me voltijds aan het boek te wijden.

Ja, het verhaal achter Zwarte Bladeren heeft heel wat levens veranderd, waaronder ook het mijne."

Gratis, in samenwerking met het Pools Cultureel Instituut en uitgeverij De Bezige Bij

Een leesfragment van Zwarte bladeren vindt u hier.

Afspraak : Woensdag 13 september om 20u. bij De Groene Waterman, Wolstraat 7, Antwerpen, 03/232.93.94

Oudere berichten

Meer berichten